_______________________________________________________________________________________
Uitval Richard en Gert – Bernhard topprestatie – Erik ‘on his way back’ – Achter de schermen
Helaas weer uitval binnen het Riwald Dakar Team: Richard breekt zijn versnellingsbak.
Bernhard steady in de top 10.
Erik vecht zich terug naar boven
Uitval Gert Huzink
Achter de schermen.
Helaas weer uitval binnen het Riwald Dakar Team: Richard breekt zijn versnellingsbak.
Een gat van 5 meter, en met de neus erin. “We hadden eerst niets in de gaten door de adrenaline van de klap, maar 100 meter later hadden we in de gaten dat het flink mis was.
We keken naar de truck en zagen wat we al; vermoedden: de versnellingsbak in tweeën.
De versnellingsbak gebroken dat is dus einde oefening en daar hebben we echt flink van lopen balen. Het ging gewoon lekker en gisteren, nadat Gert uitviel, hadden we met elkaar afgesproken om geen gekke dingen te doen. Vandaag hadden we weer ongeveer 8 trucks ingehaald en lagen we op de 22e positie. Tja, en dan gebeurt er dit, niet eens door onbezonnenheid, of te snel rijden, maar een gat van 5 meter in duin plateau.
Neus naar beneden en de versnellingsbak in tweeën. We zijn door de organisatie van het plateau afgesleept en door de mannen van Wessels (tevens deelnemer in Dakar maar uitgevallen) door hun T4 naar het bivak in Arequipa gesleept. Geweldig dat de mannen dat voor ons wilden doen, ze hebben zelf ook niet te makkelijke dagen achter de rug.
Bernhard steady in de top 10.
Tja, en dan heb je twee uitvallers in je team, mar wél mooi de beste Nederlandse rijder. Bernhard ten Brinke vierde ook vandaag weer een klein feestje, want hij reed hem niet alleen uit, maar kwam ook nog eens binnen op een mooie 7e plaats en staat zo dus mooi steady in de top 10.
Bernhard vertelde dat het een technische proef was, met zware duinen. Ze hebben even vastgestaan maar dit hebbebn ze goed gemaakt door het tweede deel van de proef flink gas te geven. te Erik van Loon, zij directe concurrent om de eer van ‘Beste Nederlander’ bij de wagens in Dakar, liep enorm veel vertraging op doordat hij verdwaalde bij CP1 en terecht kwam bij de proef van de Trucks én daarnaast kampte met technische problemen.
Zo is voorlopig de warme adem in de nek verdwenen en kan Bernhard zich richten op het gat van ruim 4 uur tussen hem en Peterhansel (mini).
Erik vecht zich terug naar boven
Door wat tegenslagen in de eerste week zakte Erik helaas steeds verder terug in het klassement, maar is nu bezig met een fikse inhaalslag.
Hij reed zich vandaag verdienstelijk naar de 12e positie. Volgens Erik was het wel een zware proef, maar wel te doen. Ook hij heeft vastgezeten in de duinen en liep hierdoor een vertraging op van 12 minuten. Hij baalt daar flink van, en vraagt zich af wat zijn positie zou zijn geweest als hij die 12 minuten niet had hoeven te gebruiken om te scheppen.
Uitval Gert Huzink
Zoals velen al wel weten, is gisteren Gert uitgevallen tijdens de 10e proef.
Allereerst was er een technisch probleem wat gelukkig snel opgelost kon worden door de hulp van de snelle servicetruck van Richard. Toen ze eenmaal weer reden doemden niet veel later de duinen voor hen op.
Bij een steile duin gaven ze flink gas, net iets teveel zodat de wagen van Gert en Eugenié over de kop vloog. Eugenie moest met de heli voor controle naar heg ziekenhuis, ze had wat rug- en nekklachten. Na enkele dagen observatie mag zij naar huis. We zijn blij dat het goed gaat met haar. Gert heeft na overleg met de organisatie zelf de auto uit de duinen kunnen rijden. Zonder voorruit en flink geknakt, maar hij deed het wel. Op de verharde weg werd hij tegemoet gereden door de T5 Truck van ons team. Na inspectie bleek dat het het beste was dat hij zelf naar het nieuwe bivak zou rijden. Door het ontbreken van een navigator besloot Rob Buursen, normaliter inzittende van de perswagen, bij Gert in te kruipen en hem gezelschap te houden.
Vandaag was de eerste dag voor Gert in Dakar zonder zelf mee te rijden en dat was best lastig. “Je ziet ze overal rijden en denkt: daar zou ik nu ook moeten zijn. En dan ook nog eens de dag dat Richard uit moet vallen, nee, het zit helaas niet erg mee, balen hoor”.
Met Eugenie is het al beter, ze ligt momenteel nog wel in het ziekenhuis. Ze heeft niets gebroken en maakt het naar omstandigheden goed. Haar rug is door de klap verrekt en gekneusd. Ze mag met een paar dagen weer naar huis.
Achter de schermen.
Achter de schermen… hoe ziet een gemiddelde dag eruit voor het Riwald Dakar Team?
We laten jullie al heel veel zien over de teams, hoe ze presteren en wat ze meemaken.
Maar het team bestaat uiteraard uit meer mensen dan de 4 coureurs en hun bijrijders.
In totaal zijn we met 27 personen in Zuid Amerika. De Mitsubishi’s zijn bezet met een coureur en hun navigator (#314: Bernhard en Matthieu – #317 Erik en Fabian – #337 Gert en Eugenié – #537 Richard, Ed). De truck heeft daarnaast ook een monteur aan boord en dat is Jaap.
En dan heeft elke auto heeft een vast team aan monteurs:
Nummer 337: Edwin (hoofdmonteur), Coen en Tozé
Nummer 314: Jaap (hoofdmonteur), Nedzad en Frans
Nummer 317: Geert (hoofdmonteur), Martin en Hermen Jan
Nummer 537: Cor en Alle
Coen is de specialist op het gebied van de versnellingsbakken en Edwin op het gebied van schokbrekers.
Frans is naast monteur aan de auto van Bernhard ook verantwoordelijk voor het magazijn. Daarnaast hebben we nog een manager voor de T4 en T5’s, dat is Jan Willem én een enigineer, Patrick Gerritsen, hij houdt de data bij van alle wagens.
Dan uiteraard de teammanager, David en de chiropractor Patrice.
En als laatste een eigen perswagen. Chauffeur Ewald, fotograaf (en bestickeraar) Rob en pr-verantwoordelijke Kirsten.
27 personen dus in totaal. En die moeten elke dag van bivak naar bivak.
Een hele operatie. Hoe gaat dat in zijn werk?
Nou, als volgt:
Elke avond, als de wagens terugkomen heft David een schema klaar voor de volgende dag. Hierop staat exact hoe laat er vertrokken moet worden. De tijden hoe laat de teams opgehaald worden uit het hotel, hoe laat de T5-1 en T5-2 vertrekken. De T5-1 truck vertrekt eerder, zij rijden alvast naar het eerste bivak om daar alvast het eerste kampement op te slaan. In de T5-1 zitten Jan-Willem, Frans en Edwin. Met de T5-1 rijd de een VW Transporter mee met daarin Martin, Cor, Alle, Nedzad en Tozé.
De T5-2 vertrekt later, zij rijden naar een plek onderweg op de verbindingsroute of ergens vlakbij de finish, voor eventuele laatste checks aan de wagen of directe reparaties, indien nodig. De T5-2 Truck word bemand door Hermen Jan, Geert en Coen. De VW Pan American bus rijdt met hen mee, daarin zitten David, Patrice, Patrick en Jaap.
Tegen de tijd dat de T5-2 vertrekt, rijdt ook de perswagen weg, zij rijden door naar de finish voor de eerste reacties van de equipes en de eerste beelden.
Zodra er gefinisht is, rijdt iedereen naar het bivak. De eerste truck staat er dan al. Elk team heft een eigen plek op het bivak. GP-tours (een organisatie op het gebied van Dakar) zet voor alle Nederlandse teams een plek af met linten. Als onze eerste T5 truck aankomt op het bivak, overleggen zij met GP tours welke plek wij mogen kiezen. Regel is: wie het eerst komt, wie het eerst maalt. De plek is 35×25 meter en wordt elke dag op dezelfde manier opgezet: de T5 trucks met de achterzijdes tegen elkaar aan met een looppad ertussen. Daarvoor, van links naar rechts de wagens: #337, #314 #317 en #537.
Vóór de T5 trucks op de plekken waar de de auto’s komen te staan leggen de monteurs een grijs zeil, zetten zij een aantal tafels klaar met hun eigen gereedschap. Bij elke werkplek een afvalbak.
Achter of naast de T5 trucks wordt er af en toe een logistieke tent opgzet, voor overleg, de massages, werkplekken voor de personen met een laptop en ook een apart deel voor eventuele revisies.
Ook achter de trucks: de slaaptenten. Dit zijn allemaal rode Quetcha tentjes, makkelijk snel in- en uit elkaar te vouwen, als je het tenminste snapt…
Ieder teamlid dat op het bivak slaapt heeft een eigen tent, slaapmatrasje (selfinflatable) en een slaapzak. Een doucheplek bevind zich bij de tentjes: een rode koker met een sproeikop en bovenin plaats om kleding in op te hangen. Sommige jongens slapen ook soms op de laadklep van de trucks of in de cabine.
De overige servicewagens (busjes en de perswagen) staan aan de zijkant geparkeerd en horen elke dag schoon te zijn. Dat betekent: elke dag even naar het dichtstbijzijnde tankstation voor een wasbeurt.
Zodra de eerste wagen binnenkomt (meestal rond 17.00 uur locale tijd, dus 21.00 of 23.00 (ivm tijdsverschil Chili en Peru) uur NL tijd) staat het team van die auto klaar voor direct overleg met de coureur en navigator. Zij overleggen of er nog bijzonderheden aan de auto zijn.
Dan begint het werk voor de monteurs, de wagens worden op steunen gezet, de banden worden eraf gehaald en dan kunnen zij aan het werk.
Ondertussen kleden de coureurs en navigatoren zich om en worden onder handen genomen door de chiropractor, Patrice. Zij praten bij met David en dan worden de roadbooks voor de volgende dag besproken en klaargemaakt.
Zodra de coureurs daarmee klaar zijn is het tijd voor het persteam om de nodige vragen te stellen voor het persbericht van die dag. De verhalen van de etappe, wat zij onderweg hebben meegemaakt en of er nog bijzonderheden zijn. Dit verhaal wordt zo snel mogelijk verzonden naar nationale en internationale pers. De nieuwsbrieven gaan eruit en het verhaal voor de website wordt geschreven.
Rond 19.00 uur eet de crew in de catering-tent, een U-vormige tent op het bivak met picknicktafels. Elke dag is er soep, pasta, vlees en groenten. Daarnaast een salade, dessert en diverse soorten drinken. Het bivak wordt overigens iedere dag op een zelfde manier opgezet, naast de catering-tent staan de WC’s, wastafels en douches, de informatie tent daar tegenover. Daar kunnen de team de laatste standen teruglezen op schermen en de uitzendingen van Eurosport terugkijken van die dag.
Na het diner gaan de coureurs en hun navigatoren naar het hotel, in de dichtstbijzijnde plaats. Daar kunnen ze zich lekker douchen en hebben ze een goed bed om in te slapen. We vinden dit als team heel belangrijk, ze moeten de volgende dag goed uitgerust aan de start kunnen verschijnen.
Terwijl zij genieten van de rust, wordt er op het bivak hard gewerkt aan de wagens. Elke dag zijn er de vaste punten welke worden nagekeken en de extra check op de punten welke zijn aangegeven door de coureurs. Banden worden elke dag vernieuwd en om de 3 of 4 dagen wordt de versnellingsbak gereviseerd.
Gemiddeld werk men tot een uur of 1, 2 aan de wagens, tenzij er iets bijzonders is voorgevallen.
Dan wordt het wel eens 4, 5 uur ’s nachts en dat terwijl ze de volgende morgen weer om 6 uur paraat moeten staan om alles weer in te ruimen voor vertrek naar het volgende bivak. Het is wel eens voorgevallen dat zij helemaal geen slaap krijgen en net het werk afhebben als de coureurs weer op het bivak verschijnen.
Zo ziet een gemiddelde dag voor het Riwald Dakar Team eruit.
___________________________________________________________________________________
11 januari
Erik Wevers handhaaft zich, voor- en tegenspoed liggen dicht bij elkaar
De tiende etappe tussen Iquique en Arica stond woensdag op het programma. De rit bestond uit een klassementsproef van 377 kilometer en een liaison van 317 kilometer.
Ondanks de sublieme 5e plaats van Bernhard ten Brinke in de snelle etappe van Iquique naar Arica stonden de gezichten bij het Riwald Dakar Team nog niet op grote vreugde. Dat kwam door het onverwachte uitvallen van Gert Huzink, die met zijn Mitsubishi Racing Lancer halverwege de special over de kop sloeg. Daarna klaagde zijn navigatrice Eugénie Decré over nek- en rugklachten en daarom werd zij uit voorzorg per helikopter voor nader onderzoek naar een ziekenhuis vervoerd. Het was bijltjesdag in Le Dakar want ook in de top van het klassement bleven de favorieten niet van pech verschoond.
Bernhard ten Brinke: “Foutloze en snelle etappe”
Ook vandaag kende Bernhard ten Brinke een probleemloze dag: “Het ging geweldig goed, heel snel en zonder een enkel probleem, zelfs geen lekke band…” meende Bernhard dan ook bij aankomst in het bivak in Arica. “En wederom alle lof voor mijn navigator Matthieu Baumel – hij loodst mij deze rally op een geweldige manier over het pittige parcours!” De prachtige vijfde plaats in het dagklassement vlak achter de razende Hummer van Robby Gordon en nog voor twee van de snelle Mini’s geeft reden tot optimisme: “Dit is een opsteker, zeker omdat we nu 8e staan in het algemeen klassement en ook weer beste Nederlander – dat is toch ook een strijd die we voeren,” aldus de in de Dakar Rally debuterende Ten Brinke. “Maar nu maken we ons zorgen over Gert en Eugénie, onze geweldige teamgenoten die zo genoten van de rally en die we hier graag in het bivak hadden gezien.”
Erik Wevers handhaaft zich
Van Erik Wevers is nog niet zoveel meer bekend dan dat hij als 20e is gefinisht in de special en daarmee opklimt naar de 25e plaats in de algemene rangschikking. In onze berichtgeving morgen komen we uitgebreid terug op zijn ervaringen in de etappe van Iquique naar Arica.
Gert Huzink uitgevallen op driekwart van de rally
Bestempelden we hem gisteren nog als de meest constante rijder van het Riwald Dakar Team, vandaag viel het doek voor Gert Huzink totaal onverwacht. In het begin van de etappe had de Mitsubishi-rijder nog een klein technisch probleem, wat echter snel verholpen kon worden, daarna ging het echter fout toen de auto over de kop sloeg. Over en uit. Zeker toen bleek dat Huzink’s steun en toeverlaat, de Zwitsers/Franse navigatrice Eugénie Decré met nek- en rugklachten uit de auto kwam. Uit voorzorg werd zij door de medische helikopter van de ASO (Dakar organisatie) opgehaald en naar een ziekenhuis gebracht voor controle.
Richard Huzink weer in actie ter ondersteuning
De GINAF truck van Richard Huzink bewees vandaag ook weer zijn diensten door hulp te bieden aan Gert Huzink. Op het moment van schrijven is er nog niet bekend waar Huzink en zijn truck zich bevinden.
___________________________________________________________________________________
11 januari
Na dagen van pech rijdt Erik Wevers foutloos
Moeten ze dáár vanaf?
Dan moet je ballen hebben! Dat is de algemene mening als je onderaan de duin van Iquique staat. Dé duin van Dakar is 1000 meter en daar racen de rallywagens vanaf als ze de laatste kilometers maken vóór de finish. Met snelheden van soms wel 130/140 kilometer per uur, of zoals Gert Huzink zegt: vol gas!
En dan, in alle volle concentratie, vergeet je wel eens te genieten, zoals Bernhard vertelt in het bivak. “Ik vroeg nog aan Matthieu: Is dit de dé finish? Hij bevestigde dit en ik riep tegen hem: Jee, dat had je me wel even mogen vertellen, nu vergeet ik helemaal te genieten!”
Maar ja, zoals hij later ook wel aangeeft, eigenlijk heb je helemaal geen tijd om te genieten, want je bent zo geconcentreerd bezig, je wil het goed doen én snel, dus kan je je geen foutjes veroorloven”.
Erik rijdt foutloos! Opluchting bij hem en Fabian
Eindelijk, na dagen van pech, een foutloze etappe van Erik. Hij en Fabian stapten dan ook met een brede grijns uit de auto op het bivak. Hij kijkt dan eens omhoog, naar de duin en zegt: “Zijn we daar vanaf gekomen, echt? Als je erop rijdt, lijkt het helemaal niet zo steil, weet je dat?”
Erik is nu gelukkig weer bezig zijn verloren tijd in te halen en we hebben nog 5 dagen tot aan Lima, dus we hebben er all vertrouwen in!.
Liever vol gas de duinen af!
Gert wilde vol gas, maar Eugenié hield hem tegen, want hier moet je juist even op je tellen passen.
“We hebben weer een goeie proef gehad, geen fouten, geen problemen met de auto, dus ja, we zijn supertevreden”. Gert ervaarde de proef van vandaag niet als lastig, omdat hij vandaag geen trucks voor zich had en dus ook niet het stuivende zand.
Richard: Hoge duinen? Dit zijn geen hoge duinen!
Wilde hij het gisteren nog rustiger aandoen, vandaag had Richard Huzink zin om weer eens van zich te laten horen. Maar wat als je aan de start staat en je monteur zegt: “Ik hoor wat sissen.”? Dat betekende een lekke band voor de GINAF Truck en dus ook 5 minuten te laat bij de start. Gelukkig werden die 5 minuten snel goedgemaakt doordat ze, naar eigen zeggen ‘keihard hebben gereden’. Op de vraag of de laatste duin meeviel was het antwoord van Richard: “Dit waren geen hoge duinen, ze mogen van mij nog wel hoger.” Laten we hopen dat de ASO de komende dagen nog wat leuks voor hem in petto heeft.
Morgen rijdt de Dakar-karavaan weer verder richting Arica. Een proef van 534 km en een verbinding van 171 kilometer.
_______________________________________________________________________________________
10 januari
Pech blijft Erik achtervolgen, bandenpech voor Bernhard te Brinke, maar toch een mooie positie
477 kilometer door het stof… De proef van vandaag voerde van Copiapó naar Antofagasta. Na de rustdag wordt deze proef beschouwd om de rijders weer in het ritme te krijgen.
De etappe van vandaag werd niet als zwaar bevonden, maar was wel als ontzettend lastig, omdat men over het algemeen veel last had van opstuivend stof door de vrachtwagens.
Het eerste dat Eugenié Decré, de navigatrice van Gert Huzink over deze etappe zei, was het volgende: This was a shitty stage”.
Vandaag leidde de etappe van het Riwald Dakar team van Copiapo vaan Antofagasta, een proef van 477 kilometer, door het stof! Met als gevolg: slecht zicht, rijden op gevoel en uitkijken wanneer je wilt inhalen. Want inhalen, dat deden was waar Gert Huzink en Bernhard ten Brinke vandaag mee bezig waren. En met succes. Zij reden vandaag een goede race, al was Bernhard ten Brink niet geheel te spreken over weer het lekrijden van 2 banden. Bovendien brak er een velg compleet in tweeën, dus nee, tevreden zijn we niet. Maar binnenkomen op een 12e plek, dat is mooi uiteraard, maar je blijft je afvragen waar we hadden kunnen eindigen.Waar het met de banden aan ligt? Tja, we hadden juiste de vering zachter gezet, maar vandaag dus weer twee lekke banden, blijkbaar was dat niet de oplossing. De wagen met nummer 314 is net terug op het bivak zodat je mannen van Wevers Sport eraan kunnen werken. Wat we nu gaan doen is de rembalans verzetten, dus zullen we morgen zien of dat geholpen heeft.
Gert had vandaag last van opstuivend stof. Doordat hij iets later dan Bernhard vertrok, reed hij tussen een aantal vrachtwagens. Die zorgen voor zoveel stof, dat je soms niet eens kan zien waar de route loopt. Een verkeerde beslissing en het kan einde oefening zijn. We hebben daarom ook wat rustiger gereden, maar ook wij hebben te kampen gehad met een lekke band, vlak voor de finish. Gert eindigde vandaag op plaats 17 in het dagklassement.
Erik heeft helaas ook vandaag weer bezoek gehad van de servicetruck, dit keer moest Richard langskomen voor een dynamo. Het ongeluk blijft Erik schijnbaar vervolgen. Eerst de overnachting in de duinen, nu dit weer. Het laatste stuk hebben de heren wel wat goedgemaakt en zijn ze binnengekomen op plaats 48.Richard wilde het vandaag iets rustiger aandoen. Het klassement liet dat ook toe. Doordat hij dus even langs moest bij Erik, heeft hij iets tijd verloren. Hij startte op een 24e positie, iets opgeschoven omdat hij de camerawagen van de ASO overeind heeft geholpen. Daardoor krijg je als het ware ‘bonusminuten’. Richard eindigde vandaag op de 30e positie.
Morgen bestaat de etappe uit twee delen, onderbroken door een kort verbindingsstuk. De gehel proef bedraagt 377 kilometer en gaat van de kust van Antofagasta naar Iquique, wel bekend door de prachtigste finishplaats van Chili. Dat belooft nog wat!
________________________________________________________________________________
8 januari
Erik en Fabian hebben de nacht in de woestijn moeten doorbrengen
Wat ik onderweg allemaal heb gezien, niet te geloven!
Erik en Fabian hebben de nacht in de woestijn moeten doorbrengen. Door een rots op de route werd de versnellingsbak geraakt en konden zij pas verder nadat deze door de servicetruck gebracht werd.
Erik: “Maar het geluk was blijkbaar niet aan onze zijde. Toen we weer reden, kwamen we vast te zitten, schuin met de neus van de Mitsubishi naar beneden, wat betekent dat de wagen niet langer van brandstof wordt voorzien. Dat werd dus scheppen, scheppen en scheppen. Omdat het inmiddels donker werd, besloten we dat het verstandiger was in de duinen te overnachten. De duinen op de route zijn zo steil, dat je ondanks onze verlichting niets ziet. Levensgevaarlijk, want je hebt geen idee wat je te wachten staat achter een duin.”
Het werd dus overnachten voor de mannen. En ze waren niet de enige, Erik: “Wat ik allemaal gezien heb onderweg, niet te geloven, zoveel vrachtwagens en auto’s die vastzaten, sommige vrachtwagens helemaal onderin een duinkom, die komen daar echt niet meer uit! Wat dat betreft hebben we geluk gehad, we wilden vanmorgen rond half 8 vertrekken, maar door de mist zagen we nog niets. We hebben dus gewacht tot de mist wegtrok en zijn toen onze etappe af gaan maken. Dat we uiteindelijk als 94e zijn gefinisht is vreselijk zuur, zeker omdat het zo goed ging de laatste dagen”. Ook dit is Dakar, maar liever niet voor #317. Morgen weer een dag, vandaag een rustdag. Zo kan het equipe zich even herstellen, de ervaringen gebruiken, de narigheid achter zich laten en vooruit kijken naar de dagen die komen gaan.
Een telefoontje uit Parijs voor Richard Huzink
Richard: Goed en wel nadat we Erik hadden geholpen, kregen we een telefoontje uit Parijs: de ASO (organisatie DAKAR): er lag een camerawagen van de organisatie op zijn kant, deze hebben we rechtovereind geholpen. We zijn gisteren dan wel als laatste truck binnengekomen, de 28e van die dag, maar de overigen stonden nog in de duinen. Dat geeft nogmaals aan hoe zwaar het gisteren was.”
Riwald Dakar Team verleent bijzondere gunst aan directie ASO
Vandaag dan dus de rustdag. Voor veel teams best even wennen om een dag niet te rijden. Voor de technici gaat het werk gewoon door, maar de rijders en hun navigatoren is het een ander verhaal. Ze komen in een ander ritme terecht en moeten uitkijken dat de aandacht niet verslapt. Dat maakt de Dakar zo zwaar. De rustdag is voor het Riwald Dakar Team goed benut. Alle teamleden zijn even goed onder handen genomen door de chiropractor. Vanmiddag wordt het routeboek doorgesproken, er is tijd om even met andere coureurs bij te praten.
Bernhard had vandaag een hele bijzondere invulling van de ochtend: hij mocht de directie van de ASO (organisatie Dakar) inclusief 6 medewerkers én de president directeur van Rolex meenemen de duinen in. Bernhard: “We zijn gevraagd door de ASO om deze gunst te verlenen, we hebben net buiten het bivak met deze groep een mooi rondje kunnen rijden door de duinen. Het was voor de directrice van de ASO een grote verrassing en ze heeft zichtbaar genoten.”
De rest van de ochtend hebben Matthieu en Bernhard benut om de dempers kunnen testen. “Ze staan inmiddels iets zachter afgesteld zodat we minder klappen op de banden te verduren krijgen. We hopen hierdoor nog constanter te kunnen gaan rijden, het tweede deel van Le Dakar”, aldus ten Brinke.
Morgen rijdt de Dakar karavaan van Copiapó naar Antofagasta, aan de kust. De etappe bedraagt 722 kilometer, waarvan 477 special stage en 245 kilometer verbindingsroute.
__________________________________________________________________________________
8 januari
Erik Wevers alsnog gefinisht
Goed nieuws !! Erik Wevers is net alsnog gefinisht en kan dus morgen gewoon weer van start, nader nieuws en belevingen van Erik volgen.
___________________________________________________________________________________
7 januari
Grote glimlach Bernhard, Erik Wevers vast op de duinen
“Dit is hoe Dakar hoort te zijn”
Vandaag stond er een lus om Copiapo op het programma: 154 kilometer bestaande uit twee delen: het eerste deel wat makkelijker, het tweede werd al door de organisatie aangemerkt als één van de zwaarste deel van Dakar. Hoge duinen, diep en zacht zand met steile afgronden.
De special stage van vandaag was een lus om Copiapó: opgedeeld uit twee delen met een totale lengte van 154 kilometer. Het eerste deel was vandaag opgebouwd uit gravel met flinke stenen, het tweede werd al door de organisatie aangemerkt als één van de zwaarste delen van Dakar. Hoge duinen, diep, zacht zand en steile afgronden. Vandaag was het erop of eronder voor veel teams, en het Riwald Dakar Team heeft zich er weer prima doorheen geslagen met een 10e positie voor Bernhard ten Brinke. Gert Huzink kwam niet veel later binnen op een 20e plek. Erik had wat technische problemen tussen W 6 en 7 en werd even op gang geholpen door de snelle servicetruck.
Bernhard spreken we bij de finish met een grote glimlach: “Eindelijk, een mooie zware proef en we zijn er zonder problemen doorgekomen. We waren vandaag even wat aan het uitproberen met de bandenspanning en dat heeft voor ons goed uitgepakt. Het rijden in de duinpannen, dat is een ervaring op zich. Je moet goed in de gaten houden hoe je de duinen berijdt, hoe je bandenspanning is. Het beste kan je ze rondom omhoog rijden, dan kom je het beste omhoog. Morgen hebben we een rustdag, da’s wel even lekker, zeker met zo’n positie als vandaag”.
Tijd gewonnen tijdens de kleine duinen
Ook Gert en Eugenié hadden een mooie dag. Gert Huzink: “Dit is hoe Dakar hoort te zijn, loodzwaar, maar we komen hier natuurlijk ook niet voor een plezierritje. Het eerste deel was heel goed te doen, maar na de verbindingsroute reden we de duinen in. Hier is het, zoals Bernhard al aangeeft heel belangrijk hoe de bandenspanning is. Heb je ze zacht, dan kom je de kleine duinen perfect over en kan je daar tijd winnen.
Bij het schrijven van dit bericht zijn Erik en Richard nog niet binnen, ze zitten vast op een grote duin. Morgen zetten we een uitgebreid stuk over hen online!
_________________________________________________________________________________
6 januari
Organisatie van Le Dakar genoodzaakt tot neutralisatie
De spectaculaire etappe van Fiambala (Argentinië) naar Copiapo (Chili) over de ruim 4.700 meter hoge San Francisco Pas werd door de organisatoren van Le Dakar geneutraliseerd. De slechte weersomstandigheden leidden tot deze onfortuinlijke beslissing. Met temperaturen tot 8 graden onder nul en sneeuw werd het niet veilig geacht om deze hoge bergpas van het Andes gebergte in competitieverband te ‘bedwingen’. En omdat ook de Chileense grenspost aan de andere kant van de pas gesloten was moesten de deelnemers in konvooi een ruim 200 km langere route rijden dan de oorspronkelijke 641 km om uiteindelijk vanavond in het bivak in Copiapo te arriveren.
Gisteravond kwamen de trucks een voor een het bivak in Fiambala binnen en onder hen bevond zich ook de GINAF truck van het Riwald Dakar Team met Richard Huzink aan het stuur. Hij blijft heel constant presteren in de middenmoot van het sterke vrachtautoklassement; gisteren realiseerde hij de 34e tijd op de special en daarmee staat hij op een solide 31e plaats in de algemene rangschikking.
_______________________________________________________________________________
5 januari
Belangrijke rol Erik Wevers in Riwald Dakar team
Gert Huzink sterk op dreef
Opvallend tijdens de vijfde dag van de Dakar Rally was dat het Riwald Dakar Team in staat blijkt te zijn om met alle drie de teams top-10 tijden te rijden: vandaag was het de beurt aan Gert Huzink, die in Fiambala trots het bivak binnenreed na een sterk gereden etappe, waarin zijn teamgenoten Erik Wevers en Bernhard ten Brinke kampten met lekke banden. De Pool Krystof Holowczyc (MINI) wist de etappe vandaag te winnen en Erik van Loon werd beste Nederlander (8e).
Bij aankomst in het bivak straalde Gert Huzink van oor-tot-oor: “Geweldig, we hebben vandaag weer heel constant gereden en de etappe goed opgebouwd. Door uit de problemen te blijven kunnen wij gewoon een top-10 tijd neerzetten! Maar ik moet toegeven dat ik geweldige coaching krijg van mijn navigatrice Eugénie Decré. Met haar enorme ervaring loodst ze mij door de lastige passages! Ik vermaak mij dan ook uitstekend.”
“Vandaag hebben we na de tegenslag gisteren geprobeerd het vertrouwen terug te krijgen door de etappe rustig op te bouwen,” aldus Bernhard ten Brinke, nadat hij als 13e van de proef kwam. Toch reed hij een keer vast en een keer lek, maar de auto voelde goed. “Ondanks die twee incidenten is het gevoel prima en de Mitsubishi Racing Lancer is technisch perfect!”
Voor Erik Wevers is het geweldig om zelf een belangrijke rol als rijder te spelen, maar tegelijkertijd ook zijn team in de volle breedte goed te zien presteren: “De etappe van vandaag zou zeer zwaar zijn, maar door de regen was de route beter te rijden dan verwacht. Toch kwamen wij een keer vast te zitten en liepen we een lekke band op.” Met tien minuten tijdverlies konden Wevers en zijn ervaren Belgische navigator Fabian Lurquin hun weg vervolgen om als 15e te finishen. Ze staan nu 12e in het algemeen klassement.
Riwald Dakar Team ‘trucker’ Richard Huzink blijft het ook goed doen. Gisteren eindigde hij met zijn GINAF truck op de 28e plaats (nog voor Jan Lammers), waardoor Huzink weer enkele plaatsen winst kon boeken in de algemene rangschikking. En ook vandaag is hij goed onderweg. De trucks komen echter altijd enkele uren later in het bivak aan.
______________________________________________________________________________________
4 januari
Erik 7-e op de vierde dag – Bernhard op de kant – Gert zet hem overeind
Zo, wat een dag vandaag. Begon rustig, de route bleek redelijk hetzelfde te zijn qua ondergrond als gisteren.
Onze courerus hebben wat zelfvertrouwen gekregen en dus gingen ze met een lekker gevoel van start.
Bernhard reed een supersnelle tijd: 5-e tijdens het laatste WP, totdat hij in een haakse bocht op de zijkant ging. Dat kun je niet echt gebruiken als je op zo’n mooie positie rijdt. Gert en Eugenié hebben Bernhard en Matthieu rechtop gezet zodat hij weer zijn weg kon vervolgen.
Hierdoor verloren Gert en Eugenié uiteraard ook kostbare minuten en kwamen zij buinnen op een 15-e plaats. Bernhard eindigde alsnog 19-e.
Maar dan: Erik Wevers: steady as he goes! Wat een solide kracht binnen het team: geen schades, rijd een strakke Dakar tot nu toe en we zien hem daarom nu ook terug op de 7-e plaats in het dagklassement en 9-e in het algemeen klassement. Als hij zo onopvallend elke dag een plekje omhoog schuift naar boven, dan ziet het er veelbelovend uit.
Morgen moet de karavaan door de San Fransisco Pas, naar Fiambala. Zo zetten we langszaam koers richting Chili. Morgen een verbinding van 246 kilometer en een proef van 177 kilometer.
Rest mij nog nu aan de monteurs te denken welke een zware nacht tegemoet gaan om #314 op te lappen voor morgen, sterkte jongens!
PS, morgen weer even een kort bericht over Richard!
Beeldmateriaal vanaf de bivak
En nu hebben we weer wat leuks: een filmpje gemaakt op het bivak en gemonteerd.
Leuk om eens te kijken wat de monteurs doen op een gemiddelde avond! Veel kijkplezier!
Behind the scenes
_________________________________________________________________________________
3 januari
Met 120 km/u door een rivier! Erik Wevers vandaag 10e
Vandaag voerde de etappe van Dakar de heren naar ongekende hoogte. Niet alleen wat betreft de route, welke tot 3100 meter ging, maar ook de prestaties van het team.
Erik Wevers eindigde vandaag 10-e, Bernhard ten Brinke 13-e en Gert Huzink 15-e. Daar kunnen we trots op zijn!
De mannen waren dan ook meer dan uitgelaten toen we ze spraken na de finish. “Het is zo geweldig, de route was niet echt zwaar, maar vooral pittig, niet te vergelijken met de duinen waar we gisteren door reden. Vandaag was het smal met veel stenen op de route. Ook moesten we door een rivier jagen met een snelheid van 120 kilometer per uur. Moet je je eens voorstellen: een rivier vol enorme keien welke je deels wel en niet kan zien, dan moet je feilloos kunnen vertrouwen op je navigator. En dat doen de heren dan ook. Niets dan lof voor Fabian Lurquin (de Belgische navigator van Erik), Matthieu Baumel (de Franse navigator van Bernhard) en Eugenié Decré (de Frnas/Zwitserse navigatrice van Gert). Ook de monteurs moeten we niet vergeten, zij zijn even belangrijk voor ons. Ze zorgen ervoor dat alle wagens weer probleemloos aan de start kunnen verschijnen.”
Dat het team hecht is getuigt zich van het feit dat ze alles wát ze samen kunnen doen, ook daadwerkelijk doen.
Ze ontbijten gezamenlijk en dineren gezamenlijk. De coureurs, de monteurs, navigatoren, teammanager, persteam en de chiropractor.
Wat ze eten? Het ontbijt bestaat uit broodjes, roerei of spagetti. Het diner bestaat vaak uit soep (soort erwtensoep) met een flink stuk vlees en groenten. Ook is er altijd genoeg pasta te krijgen.
De coureurs en navigatoren nemen overdag speciaal vitaminevoedsel in tijdens de race. Als ze finishen krijgen ze bovendien direct een vitamineshake in hun handen gedrukt. Daarna dus relaxen op het bivak, de spieren worden gemasserd door onze chiropractor Patrice.
Heb je zelf vragen aan het team? Je kan het ze vragen! Als je een reactie geeft op dit bericht zal ik ze stellen aan het team.
www.riwalddakar.nl
____________________________________________________________________________
2 januari 2012 – San Rafael – Argentinië
Ten Brinke geeft het stokje over aan Erik Wevers
Wat een verschil met gisteren! Een langere proef van 290 kilometer en een verbindingsroute met een lengte van 487 kilometer. Maar ook een flink verschil in het klassement. Stond Bernhard ten Brinke gisteren nog op een mooie 8e plaats in het klassement, vandaag heeft hij flink in moeten leveren. Tussen Waypoint 2 en 3 verloor hij maar liefst bijna een uur. Maar Erik Wevers deed het uitstekend!
Wevers schuift op in het klassement
Erik Wevers eindigde vandaag op een mooie 13e plaats. Net niet in de top tien, maar wel een mooie klassering, zeker omdat hij gisteren al het gevoel had dat er meer inzat. “Het ging lekker vandaag, weer een dag zonder tegenslagen, dat geeft ons zelfvertrouwen. De proef was lang, maar heel afwisselend, van lange stukken waar je flink tempo kon maken, naar duinen en gravel en tot slot een stuk ‘wasbord’,” aldus Wevers, die nu in het algemeen klassement is opgeklommen naar de 12e plaats. Hiermee neemt hij met zijn navigator Fabian Lurquin het stokje over van teamgenoot Ten Brinke wat betreft de hoogst genoteerde Nederlander in het klassement.
Ten Brinke bijna een uur stilgevallen
Bernhard ten Brinke had helaas een minder goede dag. Het begon perfect, de snelheid zat er goed en ze stevenden af op een 7e positie. Maar tussen Waypoint 2 en 3 kampte het Riwald Dakar Team #314 met een lekke band. Bernhard: “De band hebben we ter plekke vervangen met behulp van de airjack. Maar deze wilde niet meer naar beneden. Het heeft ons bijna een uur gekost om het probleem op te lossen. Dat is wel zuur, zeker gezien onze mooie positie op dat moment. We gaan morgen kijken of we weer wat terug kunnen pakken qua tijd.” In het algemeen klassement betekent dat voor Bernhard dat hij blijft steken op een 22e positie.
Vastgelopen op een duin
Gert Huzink en Eugénie Decré reden een foutloos parcours, tot zij vlak voor het einde van de proef vast kwamen te zitten op een duin. “Dat kostte ons helaas ruim 15 minuten,” aldus Gert, die daardoor terugviel in het klassement. Hij koerste af op de 16e positie, maar sloot de etappe af op de 21e plaats, dezelfde plaats als hij nu bezet in het algemeen klassement.
Ten tijde van het schrijven van dit bericht waren de vrachtwagens nog bezig met hun proef. Richard Huzink passeerde WP1 op een 31e positie.
Stond de winnaar van vorig jaar, Nasser Al-Attiyah, gisteren nog stil met een defecte motor, het leek vandaag alsof hij vleugels had gekregen. Hij startte vanmorgen op de 36e plaats, maar eindigde tegen de verwachting in als eerste met een voorsprong van maar liefst 54 seconden op Peterhansel. Dinsdag staat de derde etappe op het programma: van San Rafael naar San Juan: 501 km met een special van 208 km.
.jpg)
____________________________________________________________________________________
1 januari
Ondanks pech Richard Huzink, Riwald Dakar Team tevreden over eerste etappe DakarVandaag is de eerste etappe gereden door het team. Een proef van een kleine 60 kilometer.
Klinkt niet bijzonder, maar voor een eerste etappe best interessant. Mooi ook, langs de kustlijn, iets ten zuiden van Mar del Plata.
Onderweg kwamen de mannen en dame wat duinen tegen. Niet te groot, maar precies genoeg om aan te wennen. Ze zullen ze nog vaak genoeg tegenkomen in de dagen die gaan volgen.
Bernhard heeft een mooie plek in het klassement veroverd, hij staat nu als 8-e genoteerd, de eerst genoteerde Nederlander. Iets om trots op te zijn!
Erik reed net iets te lang achter een langzame buggy, kon er niet langs dus heeft hij daardoor kostbare tijd verloren. Hij staat op een gedeelde 15-e plaats met Erik van Loon.
Gert heeft een goeie dag gehad. Het voelde lekker, we hebben weinig bijzonderheden gehad onderweg. Perfect om zo te beginnen”, aldus Gert.
Richard had pech, tijdens het inhalen van een auto reed hij met een wiel door twee gaten. Hierdoor sloeg de stuurstang krom. Deze heeft hij samen met Ed en Jaap ter plekke vervangen. “Wel jammer, want op WP1 stonden we 25-e in het klassement, we balen er wel flink door, maar het is niet anders. Morgen gaan we er weer vol voor!”
.jpg)
________________________________________________________________________________________
31 december
Video-complilatie Riwald TV van vertrek uit Nederland
Afgelopen woensdag vertrok ons team naar Argentinië. Ze zijn al goedgekeurd, de wagens staan in Parc Fermé, maar we willen jullie graag nog even een leuke video-complilatie laten zien van het vertrek. De video zit vol met mooie sfeerbeelden van wat de mannen kunnen verwachten de komende tijd, dus het is genieten geblazen!
Kijk hier naar het filmpje watch?
v=c2kYqKEQ_7o&feature=youtube_gdata_player
Veel kijkplezier!
_______________________________________________________________________________
31 december
Ook laatste wagen de Mitsubishi Bernhard ten Brinke ook goedgekeurd
Gisteren stuurden we een nieuwsbrief waarbij melding werd gedaan dat de keuring van Bernhard ten Brinke nog niet klaar was.
Het probleem zat hem in de multiriem, welke verschoven was waardoor de motor niet lekker liep.
Na 4,5 uur sleutelen door het team van Wevers Sport is dit probleem verholpen. De wagen mocht vanmorgen om 08.00 uur lokale tijd door de keuring en ook deze het de keuring glansrijk doorstaan. Vanavond tijdens de cermoniële opening zullen dan ook alle 4 de voertuigen op het podium verschijnen.
_____________________________________________________________________________________
31 december
Riwald Dakar Team gekeurd onder tropische temperatuur
In Mar del Plata werden vandaag de wagens van het Riwald Dakar Team gekeurd.
Vorig jaar vond de keuring nog plaats in Buenos Aires, maar de organisatie besloot het dit jaar plaats moest vinden in de plaats waar ook de rally zondag van start gaat.
Mar del Plata, een mooie badplaats in het zuiden van Argentinië, is de plaats waar het allemaal gaat beginnen zondag. Het team heeft hun kamp opgeslagen aan de rand van het strand van Mar del Plata. Onder prettige omstandigheden: met een tropische temperatuur van 35 graden en met een verkoelend zeebriesje is het voor het team goed toeven.
De keuring van het team, op een marinebasis in Mar del Plata, is prima verlopen. Al met al een flinke operatie, 3 wagens en de truck. Naast het nodige papierwerk worden alle wagens aan een grondige keuring onderworpen. De truck van Richard Huzink was, als eerste, snel goedgekeurd. Daarna was het de beurt aan de Mitsubishi’s van Erik Wevers en Gert Huzink. Ook deze keuring verliep vlekkeloos. De wagen van Bernhard ten Brinke met startnummer 314 was ten tijde van het schrijven dit bericht nog niet gekeurd, maar ook hier verwachten we geen problemen.
